In 1854 kreeg Kalmthout haar eerste spoorverbinding met de stad Antwerpen. Niet veel later strandden de vroegste landschapsschilders in het dorpje. Op goed 25 kilometer van de stad vonden ze de maagdelijkheid van een uitgestrekte zandvlakte met stuifduinen, heide en vennen. Rond 1860 trok Adrien Joseph Heymans naar Kalmthout. De volgende jaren zou hij het Kalmthoutse landschap delen met vele schilders die “en plein air” aan de slag gingen. Later zou de term Kalmthoutse School ingang vinden, al was er nooit sprake van een gestructureerde beweging. 

Nog een andere benaming werd gebruikelijk, de Grijze School. Kalmthoutse schilders grossierden in grijze tinten. Was het geen grijs, dan was het bruin. Ze hielden van wazige contouren, van schemerige impressies en schuwden intens licht. Ze vonden er mist, nevel en wolkenfenomenen. Het ruige landschap vroeg ook om weinig anders. Ook nu nog heeft de Kalmthoutse vlakte buiten de bloeiperiode van de heide weinig kleur.



Source link VRT NWS – Cultuur & Media

Facebook Comments

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here